توپولوژیهای شبکه

اگر شما به عنوان مدیر شبکه یک سازمان یا شرکتی قرار باشد سیستم های کامپیوتری آن بخش را شبکه بندی کنید تا سیستم ها بتوانند به صورت اشتراکی از منابع استفاده کنند، نیاز به انتخاب نوع توپولوژی شبکه جهت ارتباط بین سیستم ها دارید. در انتخاب توپولوژی شبکه فاکتور های مهمی وچود دارند که باید نسبت به کار خودتان آنها را در نظر بگیرید و توپولوژی مناسبی را انتخاب کنید. از فاکتور های مهم انتخاب توپولوژی شبکه امنیت و هزینه راه اندازی آن است که بهتر است قبل از انتخاب این موارد را مد نظر داشته باشید.

اصولاً به شکل هندسی اتصالات ادوات شبکه به هم را توپولوژی میگویند که به انواع مختلف زیر تقسیمبندی میشوند:

  •  Bus 
  • Ring 
  • Star 
  • Mesh 
  • Hybrid 
  • Point to Point 
  • Point to Multi Point

که هرکدام از این شبکهها در جاهای مختلف به کار میروند.

 

توپولوژی BUS(خطی):

در توپولوژی Bus ،همه ی کامپیوترهای شبکه از طریق یک کابل به هم متصل میشوند. در این شبکه، هر کامپیوتر سیگنالها را دریافت کرده و آن را به کامپیوتر بعدی میفرستد. این شبکه یکی از آسانترین

شبکههای موجود است که در حال حاضر هم از آن استفاده میشود. مشکل این شبکه زمانی اتفاق میافتد که 1 کامپیوتر بخواهند در یکزمان اطالعات را بر روی یک خط بفرستند که در این صورت collision رخ

میدهد

مزایا:

1 -پیادهسازی آن بسیار آسان است.

2 -صرفهجویی در هزینه، چون احتیاج به یک کابل دارد.

3 -بهراحتی میتوان قطع شدن کابل را مشخص کرد و عیبیابی آن آسان است.

 

معایب:

1 -اگر برای یکی از کامپیوترها مشکلی ایجاد شود، کل شبکه از کار میافتد.

2 -با افزودن کامپیوترهای جدید و ارسال حجم زیاد اطالعات بر روی یک خط، کارایی شبکه کم میشود.

3 -نرخ انتقال اطالعات به نسبت توپولوژیهای دیگر پایین است.

4 -در کل برای شبکههای با تعداد کامپیوترهای کم به کار میآید.

 

توپولوژی Ring( حلقوی):

در این توپولوژی، کامپیوترها با استفاده از یک کابل بهصورت دایرهوار به هم متصل میشوند و این کابل انتها ندارد. کامپیوترها با دریافت سیگنال از کامپیوتر قبلی، آن را تقویت کرده و به کامپیوتر بعدی میفرستند. در

این شبکه، اگر در یکی از کامپیوترها مشکلی ایجاد شود، کل شبکه از کار خواهد افتاد که برای حل این مشکل از 1 خط با جهتهای متفاوت استفاده میکنند تا وقتیکه یکی از کابلها قطع شد، دیگری بتواند به کار

خود ادامه دهد.

مزایا:

1 -استفاده از طول کابل کمتر نسبت به روش قبلی.

2 -نیاز به فضای زیاد برای راهاندازی شبکه ندارد.

 

معایب:

1 -اگر یکی از کامپیوترها از کار بیفتد کل شبکه از کار خواهد افتاد.

2 -اشکالزدایی مشکل است، چون باید تکتک کامپیوترها بررسی شوند.

3 -تغییر در ساختار شبکه در آینده مشکل است.

توپولوژی Star( ستارهای):

در این نوع از شبکه، کامپیوترها و یا ادوات دیگر شبکه بهوسیلهی یک دستگاه مرکزی مانند Hub یا Switch به همدیگر متصل میشوند که امروزه هم در اکثر جاها از این شبکه استفاده میکنند.

مزایا:

1 -سادگی دسترسی به شبکه.

2 -با ایجاد مشکل در یک کامپیوتر، آن کامپیوتر از مسیر خارج میشود و بقیهی شبکه به کار خود ادامه میدهد.

3 -میتواند در آینده برای شبکههای جدیدتر توسعه پیدا کند.

 

معایب:

1 -درصورتیکه نقطهی مرکزی شبکه، یعنی Hub یا Switch از کار بیفتد کل شبکه مختل میشود.

2 -اندازهی کابل به علت دستیابی مستقیم هر کامپیوتر به آن بسیار زیاد است و هزینه را افزایش میدهد.

 

توپولوژی mesh( تو در تو):

در این توپولوژی هر گره بهطور مستقیم، بدون هیچ واسطهای با کلیهی گرههای دیگر در ارتباط است؛ بنابراین با فرض N گره در توپولوژی، هر گره باید دارای 1-N پورت باشد. اگر یک گره به کلیهی گرهها متصل

باشد به آن Mesh Full هم میگویند و بیشتر در مکانهای نظامی کاربرد دارد.

مزایا:

1 -سرعت بسیار باال.

2 -امنیت باال.

3 -اگر مشکلی در یک لینک ایجاد شود، تأثیری بر روی شبکه نخواهد داشت.

4 -سادگی در عیبیابی.

 

معایب:

1 -هزینهی باال به علت استفادهی زیاد از کابل.

2 -هر گره برای اتصال به شبکه، نیاز به چندین interface دارد.

 

توپولوژی Hybrid( دو رگه):

این شبکه به این علت به نام Hybrid است که در ساختار خود از دو شبکهی Bus و Star استفاده میکند.

توپولوژی Point to point( نظیر به نظیر):

در این نوع شبکه، 1 دستگاه بهصورت مستقیم توسط یک کابل به هم متصل میشوند و باهم ارتباط برقرار میکنند

توپولوژی Point Multi to Point( :یک به چند):

در این شبکه، چندین Node به یک سیستم ارتباطی متصل میشوند، این حالت را میتوان در سیستمهای wireless مشاهده کرد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *